Bugün doğan güneşti şafak.. Sabaha kadar uyku nedir bilmeden sabahı ettik.. Güneş; yüzümüze, içimize doğdu.. Gözlerimiz mutluluktan, kavuşmanın heyecanından yaşlar döktü.. Artık az çok az kaldı.. Biletini aldı, otobüsün hareket etmesini bekliyoruz artık.. Biraz önce " Telefonu, saatler sonra görüşürüz diyerek kapatmanın verdiği mutluluğu yaşıyor bu kız.." yazarak twitten de mutluluğumu paylaştım.. Bu sancılı dönemde yanımda, yakınımda olduğunuz için hepinize çok çok teşekkür ediyorum..
.
Evde bayram havası var, annem heyecandan ayağının ağrısını unutmuş durumda yemekler yapıyor.. Kardeşim dolabın üstündeki şafak sayılarına bakıp bakıp duruyor, ablam koştur koştur evde bayram temizliği yapıyor..
İlk zamanlar her gün bir önceki rakamı silip yenisini yazıyorduk, ama 9'dan geriye silmeden yazdık..
Akşam annem bir tarafta dolmaları doldurdu,
Bir tarafta ablam ile ben sarma sardık..
Sarma, dolma bittikten sonra annem içli köfte yapmaya koyuldu.. Soğanlar doğrandı,
Et kavruldu,
Akşamdan açılan, hazırlanan börekler sabah pişirildi..
Herşey tamam, sensin eksik abiş..
Yollar getir abimi..
Getir yiğidimi,
Sesi güzelimi,
Evimin başkentini,
Kan grubumu,
İmlâ kuralımı,
Sevincimi,
Küçük gözlü, Koca yüreklimi getir yollar,
Getir abimi..
Şu an itibari ile kavuşmamıza 450 dakika var..
Dakikalar yollara eşlik et, beraber getirin abimi..
.
Hayırlı haftasonlarınız olsun
... Gülümsememiz Eksilmesin ..
♥