Başlıktanda anladığınız gibi yine otobüsteyiz :)
Dün akşam iş çıkışı deterjan almak için çarşıya uğradım, deterjanı aldım. Bu arada bir sorum olacak ben 6kg aldım ama üzerinde 9=6 konsantre yazıyordu, şimdi ben 6kg mu taşımış oldum yoksa 9 kg mu :)))) Çok ağır geldide neyse asıl konumuza dönelimmm. Deterjan elimde durağa geçip otobüs beklemeye başladım, neyseki çok bekletmedi geldi. Biner binmez boş bulduğum bir yere hemen oturdum, yan koltukta telefonu ile oynayan, kulağına kulaklık takmış, gözlüklü, uzunca boylu, bir bey vardı...

Telefonumun üzerindeki smileyi işaret edip;
- "Bu nedir" dedi...
Bende hayırdır bu samimiyet nerden geliyor demeden , hanım efendi modumda
- "Gülümseme" dedim...
Tabi adam yetinmedi. Konuşmaya devam etti...
- "Bu telefonlar bir zamanlar çok popülerdi" dedi
Beni küçümsediğini hissettim, Kafamın tası attı. Kendi almış ya eline son moda cafcaflı telefonunu, benimkini beğenmiyor. Herkesin malı kendine güzel değil mi?
Hemen cevabı yapıştırdım...
-"Benim için hala öyle" dedimm...
Gerçektende benim için öyle.... Maşallah 6 yaşını bitirdi 7'den gün aldı benim kuzum. Okula başlayacak yakında ;) Satsam belki 50 TL bile etmez ama maddiyatı değil, maneviyatı önemli benim için...
O benim en değerlim, onu bana alan çook değerli...
Cevaptan sonra adamın ağzı sustu ama, hareketleri konuşmaya devam etti... Cep telefonundan açmış googearthı nerde olduğumuza falan bakıyor... Telefonu gözümün içine sokacak gibi önüme getiriyor....
Benim telefonum eski olabilir, ama işimi görüyor.
Belki yenisini almak istemiyorum yada alamıyorum onane değilmi ama akşam akşam asabımı bozdu işte kelolasıca aman amann...
Benim Otobüs maceralarım bitmezzz :)
Allah'ım sen bizleri görmemiş görgüsüzlerden koru kolla... Yaşta değil, akıl yaşında ilerlemeyi nasip eyle...
HAYIRLI CUMALAR
... Gülümsemeniz Eksilmesin ...
♥